Home

Natagpuan na: Espada ni Col. Pablo Astilla, muling nasilayan matapos ang mahigit isang siglo

Matapos ang mahigit isang siglo, muling nasilayan sa Infanta, Quezon ang mga makasaysayang espada na sinasabing pag-aari ni Col. Pablo Astilla, lider ng mga Katipunero sa Distrito de la Infanta at kinilalang una’t huling gobernador ng dating Probinsya ng Infanta noong panahon ng Revolutionary Government at Unang Republika ng Pilipinas.
Ayon kay Infanta Mayor L.A. Ruanto, matinding emosyon ang kanyang naramdaman nang personal niyang mahawakan ang mga espada, na itinuturing niyang mahalagang bahagi ng kasaysayan ng mga Infantahin at ng pakikibaka para sa kalayaan.
Nang matagpuan ang mga espada, muling nabigyang-buhay ang panawagan ng alkalde noong Hulyo 20, 2026 para sa paghahanap sa makasaysayang sandata ni Col. Astilla, kasabay ng muling pagdiriwang ng Kalayaan ng Infanta matapos ang mahigit 80 taon.
Nagpasalamat si Ruanto sa pamilya Miras, kabilang ang mga apo sa tuhod ni Col. Astilla, sa pangangalaga at pagbabahagi ng mga makasaysayang kagamitan ng kanilang pamilya.
Ayon pa sa alkalde, hindi lamang ang pamilya Astilla ang may mahalagang papel sa kasaysayan ng Infanta. Kabilang din sa mga pamilyang may kaugnayan sa kanilang lahi ang Huertazuela, Mercado, Nakar, Peñaverde, Mortiz, Peñamante at Villaflor.
Plano rin ng lokal na pamahalaan na gawing museo ang kasalukuyang munisipyo matapos ang paglipat sa bagong gusali ng pamahalaang bayan, upang mapangalagaan at maipakita sa publiko ang mga makasaysayang kagamitan at kuwento ng kabayanihan ng mga Infantahin.
Nakikipagtulungan naman ang lokal na pamahalaan sa mga historian, researcher, curator at mga institusyon upang higit pang saliksikin ang kasaysayan ng Infanta, kabilang ang mga Katipunerong sina Rafael Rutaquio at Rufino Ortiz.
Hinikayat ni Ruanto ang mga residente na may hawak na lumang kagamitan, dokumento o kuwento tungkol sa kasaysayan ng Infanta na makipag-ugnayan sa Infanta Culture, Heritage, Arts and Tourism Section upang makatulong sa pagtatatag ng museo at sa patuloy na pangangalaga sa kasaysayan ng bayan.

Read More »

Food Pails mula PAGCOR, ipinamahagi sa mga residente ng Lucena

Namahagi ng food pails mula sa Philippine Amusement and Gaming Corporation (PAGCOR) sina 2nd District Board Members Doc Kim Tan at Vinnette Alcala-Naca sa mga residente ng Barangay Dalahican at Gulang-Gulang sa Lucena City.
Layunin ng pamamahagi na makatulong sa mga pamilyang nangangailangan at makapagbigay ng dagdag na pagkain para sa kanilang pang-araw-araw na pangangailangan.
Ayon kay Doc Kim Tan, bagama’t simple ang naturang tulong, umaasa siyang makapagbibigay ito ng kaunting ginhawa sa mga benepisyaryo at kanilang mga pamilya.
“Sa simpleng tulong na ito, umaasa akong makapagbibigay ito ng kaunting ginhawa sa kanilang pang-araw-araw na pamumuhay,” ani Tan.
Ang food pail distribution ay bahagi ng mga inisyatibong naglalayong maihatid ang tulong at suporta ng pamahalaan sa mga komunidad na nangangailangan

Read More »

‘Rent-Tangay’ modus, suspek arestado sa Pagbilao

Naaresto ang isang 31-anyos na lalaki matapos mabawi ng pulisya ang isang Toyota Vios na umano’y tinangay matapos rentahan sa Olongapo City, sa National Road, Barangay Ikirin, Pagbilao, Quezon noong Agosto 3.
Kinilala ang suspek na si alyas Jayson, residente ng Subic, Zambales, habang ang may-ari ng sasakyan ay si alyas Jonel ng Olongapo City.
Ayon sa pulisya, nirentahan umano ni Solano ang sasakyan noong Hulyo 31 ngunit hindi na ito ibinalik at hindi na rin makontak. Sa tulong ng GPS tracker, natunton ang sasakyan sa Pagbilao.
Sa pagtugis, bumangga umano ang sasakyan sa isang konkretong poste at tumakas ang suspek, ngunit kalaunan ay naaresto sa Barangay Ikirin.
Ayon kay PMAJ Arjon Oxina, hepe ng Pagbilao MPS, ituturn-over ang suspek at nabawing sasakyan sa Olongapo City Police Office para sa pagpapatuloy ng imbestigasyon at kaukulang pagsasampa ng kaso.
Napag-alaman ding may iba pa umanong kaso ng carnapping na kinakaharap ang suspek.

Read More »

Kababaan ng Loob at Karma

Sa mundong mabilis ang takbo at tila palaging sinusukat ang halaga ng tao sa kanyang posisyon, pera, tagumpay, at impluwensya, may dalawang konsepto na nananatiling mahalaga: humbleness (kababaan ng loob) at karma. Ang dalawang ito ay hindi lamang simpleng paniniwala o kasabihan; nagsisilbi silang paalala kung paano natin dapat pakitunguhan ang ibang tao at kung paano tayo dapat mamuhay.
Ang humbleness ay hindi nangangahulugan ng pagiging mahina, kawalan ng ambisyon, o pagtanggap na tayo ay mas mababa kaysa sa iba. Ang tunay na kababaang-loob ay ang pagkilala na kahit gaano man kalaki ang ating narating, may mga taong tumulong, may mga aral na dapat matutunan, at may mga pagkakataong kailangan nating makinig. Ang taong mapagpakumbaba ay hindi kailangang ipagsigawan ang kanyang kabutihan dahil nakikita ito sa kanyang mga gawa.
Maraming tao ang umaakyat sa tagumpay ngunit nakakalimutan ang mga taong naging bahagi ng kanilang paglalakbay. Minsan, kapag nakamit na ang pangarap, nagbabago ang pakikitungo sa iba. Nakakalimutan ang dating pinanggalingan at ang mga taong tumulong noong panahon ng pangangailangan. Ngunit ang isang taong may tunay na humility ay nananatiling nakatapak sa lupa. Alam niya na ang tagumpay ay hindi lamang bunga ng sariling kakayahan kundi kombinasyon ng sipag, pagkakataon, gabay, at suporta ng iba.
Dito pumapasok ang konsepto ng karma. Sa simpleng paliwanag, ang karma ay ang paniniwala na ang bawat kilos natin ay may kaakibat na resulta. Kung nagbibigay tayo ng kabutihan, respeto, at malasakit, may posibilidad na bumalik sa atin ang positibong epekto nito. Ngunit kung ang ginagawa natin ay panlilinlang, pang-aapi, at pananakit sa kapwa, hindi rin natin maiiwasan ang mga epekto ng ating mga aksyon.
Hindi nangangahulugan ang karma na dapat tayong maghintay na maparusahan ang ibang tao o maghiganti kapag tayo ay nasaktan. Ang tunay na kahulugan nito ay ang pag-unawa na ang ating mga desisyon ngayon ay humuhubog sa ating kinabukasan. Ang bawat salita, kilos, at intensyon ay may epekto—kahit hindi ito agad nakikita.
Sa panahon ngayon ng social media, mas madaling makita ang mga taong nagpapakita ng tagumpay ngunit hindi natin alam ang buong kuwento sa likod nito. Dahil dito, mahalaga ang humility. Hindi lahat ng tagumpay ay dapat ipagyabang, at hindi lahat ng kabiguan ay dahilan upang maliitin ang isang tao. Ang respeto at kabutihan ay hindi nakabase sa katayuan sa buhay.
May magandang kasabihan: “Be humble when you rise, because life has a way of changing seasons.” Ang taong nasa itaas ngayon ay maaaring mangailangan ng tulong bukas. Ang taong mababa ang tingin ng iba ngayon ay maaaring maging inspirasyon sa hinaharap.
Sa huli, ang humbleness at karma ay parehong nagtuturo ng isang mahalagang aral: kung paano natin tratuhin ang ibang tao ay repleksyon ng kung sino tayo. Hindi nasusukat ang tunay na tagumpay sa dami ng ating ari-arian o sa taas ng ating posisyon, kundi sa kabutihang naiiwan natin sa buhay ng ibang tao.
Ang pagiging mabuti, mapagpakumbaba, at makatao ay hindi kahinaan. Ito ang uri ng lakas na hindi kumukupas kahit lumipas ang panahon. Sapagkat sa bawat hakbang natin sa buhay, ang kabutihang ibinibigay natin ay maaaring maging binhing babalik sa atin sa tamang panahon.

Read More »

Why Philippine Elections Moved from November to May

Before the declaration of Martial Law in 1972, national and local elections in the Philippines were traditionally held in November. This was no coincidence. Having been an American colony from 1898 until 1946, the Philippines inherited many of its political institutions from the United States, including the timing of elections.

The 1935 Constitution, which inaugurated the Commonwealth of the Philippines, did not expressly require that elections be held in November. Rather, the Commission on Elections adopted the practice as a matter of administrative convenience and historical tradition, effectively synchronizing Philippine elections with the American electoral calendar. Consequently, candidates elected in November were proclaimed before the end of the year, and under the 1935 Constitution, the President and Vice President assumed office on December 30.

The declaration of Martial Law in September 1972 fundamentally altered the country’s political landscape. Regular elections were suspended and replaced by plebiscites and referenda called by President Ferdinand E. Marcos to secure public approval for constitutional amendments and major government policies. These exercises were generally held in May.

When parliamentary elections were eventually restored under the 1973 Constitution, the same timetable was retained. The Interim Batasang Pambansa elections in 1978 and the Regular Batasang Pambansa elections in 1984 were both conducted in May.

There were sound practical reasons for this shift. May falls during the dry season, making political campaigning easier throughout an archipelago of more than 7,000 islands. Roads are more passable, sea travel is generally safer, and public rallies are less likely to be disrupted by typhoons or heavy rains. Moreover, schools are on summer vacation and can readily be converted into polling places without interrupting classes. Teachers, who traditionally serve as members of the Electoral Boards, are likewise more available during the school break.

After the 1986 EDSA People Power Revolution, President Corazon Aquino promulgated the 1987 Constitution. The framers retained the May election schedule. Although the Constitution itself does not prescribe a specific month for elections, Congress subsequently enacted laws implementing the constitutional framework by fixing the date of regular national and local elections in May. Since then, the May election calendar has become a permanent feature of Philippine democracy.
The Omnibus Election Code, enacted during the Marcos administration, likewise survived the political transition. Subject to numerous amendments, it continues to provide the basic legal framework governing the conduct of elections, candidate qualifications, election offenses, and electoral procedures.

Another consequence of the 1987 constitutional framework is the synchronization of elections. The President and Vice President serve six-year terms without reelection. Senators serve six-year staggered terms, with one-half of the Senate elected every three years. Members of the House of Representatives, governors, vice governors, provincial board members, city and municipal officials, and barangay officials (subject to separate statutory schedules) generally serve three-year terms. This synchronized system necessarily produces national elections every six years and midterm elections three years thereafter.
When I entered politics in 1992 as a candidate for the Sangguniang Panlalawigan of Quezon Province, this electoral calendar had already become institutionalized. Preparations for the May 1992 elections began months in advance. During that period, the filing of certificates of candidacy was generally held early in the election year, giving the Commission on Elections ample time to determine the final list of candidates, print millions of official ballots, distribute election materials nationwide, and complete the countless logistical requirements attendant to a national election.

Looking back, the transfer of elections from November to May was not merely a change in dates. It represented the convergence of political necessity, constitutional transition, and administrative practicality. What began as an expedient during the Martial Law period ultimately became a permanent feature of the Philippine electoral system because it proved more suitable to the country’s geography, climate, educational calendar, and election logistics. Today, few Filipinos remember that November was once the traditional month for Philippine elections, yet that historical evolution illustrates how electoral practices can outlive the political circumstances that first gave rise to them.

Epilogue

The evolution of the Philippine election calendar demonstrates that electoral laws are shaped not only by constitutional theory but also by political experience and practical necessity. The November elections of the pre-Martial Law era reflected America’s institutional influence on its former colony. The shift to May during the Martial Law years was initially a matter of convenience, but its advantages in terms of climate, logistics, and the academic calendar became too compelling to abandon.

Ironically, one of the few institutional practices introduced during the Marcos period survived the restoration of democracy. The 1987 Constitution, despite repudiating the authoritarian features of the previous regime, retained the May election calendar because it had already proven to be more practical than the old November schedule. Congress later institutionalized this practice through Republic Act No. 7166, fixing regular national and local elections on the second Monday of May.

This illustrates an important lesson in constitutional development. Not every governmental practice inherited from a previous political regime is necessarily inconsistent with democracy. Institutions should be judged not by the identity of those who introduced them but by whether they continue to serve the public interest. The May election schedule has done precisely that. For nearly four decades, it has provided a stable, predictable, and efficient electoral timetable that has become part of the constitutional tradition of the Republic.

Constitutions may change, governments may rise and fall, and political leaders may come and go. Yet institutions that prove practical, efficient, and beneficial often endure beyond the circumstances that gave birth to them. The Philippine election calendar is one such institution—a reminder that history is not merely a succession of political upheavals, but also a gradual process of preserving what works while discarding what does not.

Read More »

Gov. Tan, hiniling ang 24/7 na supply ng tubig sa mga sakop ng QMWD

Hiniling ni Quezon Governor Angelina “Doktora Helen” Tan sa Hiraya Water Corporation ang malinaw at konkretong plano upang matugunan ang problema sa suplay ng tubig sa Lucena, Tayabas, Pagbilao, Mauban at Atimonan.

Sa pulong noong Agosto 3, nakipag-usap si Governor Tan kay Hiraya Water owner Lucio Co upang alamin ang mga hakbang ng kompanya para mapabuti ang serbisyo ng tubig sa mga lugar na sakop nito.
Hiniling ng gobernador kay Co na makipag-ugnayan sa Quezon Metropolitan Water District (QMWD) at sa mga Local Chief Executive (LCE) ng mga apektadong lugar upang maipresenta ang kanilang immediate, medium-term at long-term plans tungo sa pagkakaroon ng 24/7 na suplay ng tubig.
“Makakaasa po kayo, matutukan ko ito personally at i-monitor ang kanilang mga aksyon na gagawin,” saad ni Governor Tan.

Samantala, tiniyak ng Hiraya Water ang commitment nitong ayusin at pagbutihin ang serbisyo ng tubig.
Ang pulong ay bahagi ng pagtutulungan ng pamahalaang panlalawigan, mga lokal na pamahalaan at water service provider upang matiyak ang mas maaasahan at tuluy-tuloy na suplay ng tubig para sa mga residente.

Kamakailan lamang, inilunsad ng Hiraya Water ang 14 waterworks infrastructure projects sa Lucena na nagkakahalaga ng P500 milyon, na nakatuon sa pagpapalawak at pagpapahaba ng oras ng water availability, na target na umabot sa 24 oras kada araw.

Read More »
Copyright © 2026 | Quezon Chronos Publication | All Rights Reserved